Beijing

Er ligt een dik matras van wolken onder het vliegtuig. Eerder vanochtend moesten we al uitwijken naar een andere luchthaven, nu moet het volgens de gezagvoerder lukken om op de luchthaven van Beijing te landen. Als we de wolken in zakken worden die eerst grijs dan zwart. Na angstige minuten zie ik ineens huizen, auto's, velden vlak onder me en even later staan we veilig op de grond.

Smog, ik ruik het nog voordat de deuren van het vliegtuig opengaan. Even later razen we in een hypermoderne metro door de buitenwijken van de stad. Tientallen woontorens, grijs in een grijzen sluier die over de hele stad hangt. Ze tellen vijftien tot twintig verdiepingen per stuk en staan pal naast elkaar aan de snelweg.

Onze eerste avondwandeling door de buurt. Na alle grauwigheid heerst er nu een opmerkelijke gezelligheid. Veel mensen op straat die lachen en plezier hebben en nog wel eventjes opkijken naar die witte snoeshanen. Groepjes mannen en vrouwen spelen midden op straat een spelletje waarbij een plastic stokje bekleed met kleurige veren hoog moet worden gehouden met de voet. Ze zijn er behendig in. Als ik het ook probeer en het veertje een flinke schop verkoop, juicht het hele groepje enthousiast. Op een pleintje staat een groep vrouwen te dansen op een technomuziekje dat uit een draagbare radio komt. Het is een groepsdans met vaste bewegingen: twee passen naar voren, een opzij, dan een draai om je as en nog eens.

Tussen alle nieuwbouw is er ineens een wijkje van vroeger. Kronkelende straatjes met kleine huizen van steen. De huizen zijn in slechte staat en er woont bijna niemand meer. Verderop in de buurt wordt zo'n 'hutong' met de grond gelijk gemaakt.

Op de gok vallen we een restaurant binnen. Een mooi uitgedoste dame begeleid ons naar onze tafel. We moeten onze jassen over de stoelleuning hangen waarna zij een hoes over het geheel heentrekt en je lekker achterover kunt leunen met een veilig gevoel. Slim gevonden! De menukaart met zowaar engelse vertaling is een beleving op zich. 'Hemelse uitblussing met exploderende wolken' heet een gerecht een ander ' Op het huwelijksbed van heerlijke larven'. We kiezen aan de hand van de plaatjes. Het eten was voortreffelijk!

De reisgids raadt het af, maar wij lopen gewoon door Beijing en pakken soms de metro, een enkele keer een taxi. De stad is vrij westers: een vierkant stratenpatroon met aan weerskanten stoepen en veelal een fietsstrook. Goed onderhouden.