Vakantie

Tussen Cape Foulwind en Amberley zit een week vakantie. We karren op ons gemak langs de westkust naar het zuiden. De weg kronkelt over klippen met uitzicht op de Tasman Zee. Bij Punakaiki is een drukke toeristenattractie: de Pancake Rocks die wij ook bekijken. Torenvormige rotsen in laagjes opgestapeld met verweerde, afgebrokkelde profielen. Er zijn gaten in uitgesleten waar de zee doorheen dendert. Het regent, zoals het wel vaker regent hier. We overnachten in Hokitika, ook zo’n cowboy stadje met brede straten en vrijliggende huizen. Het ligt mooi aan zee en aan een brede rivier. Bezoek aan de Hokitika Gorge, een kloof met een melkblauwe rivier en een hangbrug.

Verder naar het zuiden wordt het steeds stiller. Hier woont bijna niemand meer, de weg houdt op, Fiordland begint, een gebied van tienduizenden vierkante kilometers waar je alleen inkomt te voet, met een boot of klein vliegtuig. Zover gaan wij niet, het is ons te doen om de twee gletsjers die vanaf de Zuidelijke Alpen zo bijna in zee lopen. In het dorpje met de merkwaardige naam Franz Joseph beklimmen wij de gelijknamige gletsjer onder leiding van twee berggidsen. Hier ook vieren we met ons tweetjes Oud en Nieuw in de hotelkamer met een glaasje wijn.

Terug, weer via Hokitika en dan naar het oosten door de Arthur’s Pass. We zien een schitterend hoogalpien landschap en omdat het even lekker weer is, huren we razendsnel een kamer in de jeugdherberg boven op de pas. Even later lopen we tussen de lupines in het lege hooggebergte. Erg mooi, hier willen we nog wel een keer terugkomen.

Aan de oostkant van de pas is het weer totaal anders. Het regent niet meer en het is wel acht graden warmer dan in het westen. Als we de bergen uitrijden wordt het landschap ook vriendelijker: bruine heuvels afgewisseld met velden. In een halve dag tijd rij je hier van woest kustgebied, door hoge besneeuwde bergen naar een engels aandoend boeren landschap.