Beijing vervolg

Tian’an men plein

Als je de Qianmen metrohalte uitkomt moet je eerst met je spullen door een scanner als je het plein op wilt. De afmetingen alleen al zijn genoeg voor een acute aanval van agorafobie: 880 bij 500 meter. Toch maakt het plein een vrolijke indruk met veel Chinese dagtoeristen.

De dag is zonnig, koud en zowaar vrij helder. We laten Mao rustig in zijn tombe liggen, mede omdat we onze paspoorten niet bij ons hebben en lopen langs het monument voor de soldaten van het volk over het plein. Veel stedelingen lopen met een mondkapje voor. Luchtvervuiling, verkouden of Mexicaanse griep, het is niet duidelijk wat ze met het kapje denken af te weren.

Aan de noordkant van het plein zien we de Poort van de Hemelse Vrede. Als ik een foto van Clara maak voor het portret van Mao komt een Chinese familie om haar heen staan. Het is kennelijk nog steeds bijzonder om met een westerling op de foto te gaan.

Verboden Stad

Een verbijsterende ervaring vond ik. Je hebt in je leven al tientallen paleizen gezien van Versailles, Rome en noem maar op, maar dit slaat alles. De ruimtelijke ordening van pleinen, tempels, van galerijen, steen en hout, lucht en hemel is oogstrelend. Van zuid naar noord loop je van open buitenruimte naar besloten binnen. Een reis van hemel naar aarde. De Poort van Opperste Harmonie leidt naar een plein en een grote hal, waar de keizer de belangrijkste ceremonieën uitvoerde. De keizer was de spil tussen hemel en aarde en was het hoogste menselijke wezen denkbaar. Daarna krijg je een reeks ruimten die je 'voorbereidend’ zou kunnen beschouwen ten behoeve van de Harmonie en dan het gedeelte van de stad waar de hele hofhouding woonde.

Hier zijn ook de rotstuinen met prachtige cypressen. Aardig was een soort speelpaviljoen het Pavilion of Pure Felicity geheten in een van de tuinen waar sierlijke ronde groeve waren uitgesneden in het marmer. Bedienden lieten bekers met wijn drijven op water dat hier circuleerde zodat de keizer en zijn gezelschap naar wens konden drinken.

De verboden stad heet ook wel 'het grote midden'. Het oude Beijing, was een heilige stad en is gebouwd als een serie concentrische ringen met een singelgracht om de verboden stad heen. Een beetje als Amsterdam dus.