Dolfijnen

We zijn het weekend in Kaikoura geweest, zo’n 140 kilometer naar het noorden. Het stadje is bekend vanwege de verscheidenheid aan zeeleven die je er kunt zien. Dat heeft te maken met de manier waarop de bodem afloopt: eerst geleidelijk en ondiep, dan plotseling zeer diep. Grotere zeedieren kunnen hierdoor tot dichtbij de kust komen waar enorme hoeveelheden kleinere vissen zijn.

Zo kan je hier walvissen, dolfijnen, zeehonden, albatrossen en allerlei andere vogels zien. De commercie speelt daar goed op in. Je kan hier vliegen boven walvissen, zwemmen met dolfijnen en op albatrossensafari gaan in een speedboot. Ook kan je lekkere kreeft eten in de restaurants. Nog niet zo lang geleden werden de walvissen hier geharpoeneerd, de zeehonden doodgeknuppeld. De restanten van een walvisslachthuis op de oude havenpier getuigen er nog van. Kijken brengt tegenwoordig meer in het laatje.

Maar je kan ook met je verrekijkertje op het strand gaan staan. Naast de parkeerplaats liggen enkele tientallen zeehonden te slapen in het gras en het zand. Het zijn dezelfde soort dieren die in Westport nog zo snel mogelijk weg schuifelden als ik dichterbij kwam dan 50 meter. Hier lopen de toeristen er zo wat overheen en slapen ze gewoon door. Het blijft me verbazen hoe snel dieren vertrouwd kunnen raken met mensen.

Het allergrootste feest, dat zijn de dolfijnen. Een paar honderd meter uit de kust begint ineens het water te kolken en daar zijn ze. Wel honderd stuks, zwarte rug met lichtgrijze buik, zo groot als een mens. Ze racen door de zee in formatie. De snelsten vooraan, die springen hoog in de lucht en draaien salto’s alsof ze gewichtloos zijn. Daarachter de rest van de school, de staartvinnen priemen omhoog. Ze zwemmen vier of vijf naast elkaar en vormen een zwart lint dat zwiept en danst door het water.